Przejdź do treści
nowa nadziejaBielawa— strona główna

Szymon

Historia z archiwum Misji (lata 2002–2006), opublikowana na dotychczasowej stronie. Słowa autora zostawiamy bez zmian.

Piąte piętro wrocławskiej kamienicy. Patrząc przez szkło pełnej szklanki, samotny aż do granic, właśnie rozmyślałem nad tym: co zrobiłem a czego nie zrobiłem w swoim życiu. Nagle, pomiędzy jedną pustką a pustką drugą, przypomniał mi się przyjaciel z Bielawy. Wziąłem telefon i dwie godziny później poznałem małą, ale wielką sercem, społeczność Misji „Nowa Nadzieja”. Dziwne i zawiłe drogi prowadziły mnie do tego miejsca ? do Boga! Ale, jak pisał poeta:

?Bóg w dziwny chadza sposób, gdy swoje cuda czyni. Śmiało kroczy po morzu. Na grzbiecie sztormu płynie?

Nie zapominając, że dzięki Bogu jestem artystą i że obdarował mnie talentami, że nigdy mnie nie opuścił, ż e n a d n a m i J e s t, chciałem Jemu i wam Siostry i Bracia podziękować piosenkami. Oto jedna z nich. Niech Was Pan obdarza mądrością.

Podobne historie

„Moje życie stało się problemem, gdy w moim domu były awantury, ja dostałam nerwicy i lęku nie wiedziałam co mam robić, czułam się odrzucona i niepotrzebna .”

Przeczytaj historię

Ty też możesz zacząć od nowa

Zadzwoń. Wielu z nas było w tym samym miejscu.

535 933 887Potrzebuję pomocy